Verslag van de uitreiking door Hans

Koninklijk onderscheiden. Het leek er op dat donderdagavond een gewone sportdag bij Heart-Beat zou worden, echter het tegendeel was het geval. Terwijl ik met de stagiaires bezig was en zat te wachten op de volleyballers, waren zij om 19.30 allemaal tegelijk aanwezig, vreemd maar geen idee waarom. Om 19.50 uur kwam Marc naar mij toe met de mededeling dat er politie buiten stond die sommeerde dat de auto’s van de sporters verwijderd zou worden, ik zei dat hij bij de beheerder moet zijn. Om 20.00 uur kwam hij terug met de boodschap dat de politie met mij wilden praten in de conferentiezaal.

Niets vermoedend ging ik mee, Marc deed de deur voor mij open en een daverend applaus klonk op van een heel boel bekenden, sporters van Heart Beat, oud sporters, stagiaires en oud stagiaires, sportleiders, oud sportleiders, leden van mij zwemclub, vrienden, buren en nog veel meer bekenden. Een handvol persfotografen die mij op de foto wilden hebben deed mij even denken dat ik beroemd ben, was een leuke ervaring. Nog niets in de gaten wat er precies aan de hand was, tot ik de Burgemeester Franc Weerwind zag lopen, nog steeds geen kwartje dat viel, totdat ik een bekend koffertje in de gaten kreeg, verrek dacht ik iemand krijgt de Bonifatiusspeld, maar die gedachte verwierp ik gelijk weer, want die wordt uitgereikt tendens de Nieuwjaarsreceptie. Alex, onze Voorzitter, die mij verwelkomde vertelde mij dat hij voor mij kwam en nam mij mee naar het podium.

Na de begroeting met de Burgemeester begon mij iets te dagen. Tijdens zijn speech kreeg ik eindelijk in de gaten wat er werkelijk speelde, helemaal toen hij zij dat het de Koning behaagde wist ik dat ik een lintje zou krijgen, ik stond perplex en begreep niet waarom, nou dat legde hij mij uit waarom. Ik stond daar in mij sportkleding terwijl iedereen in zijn of haar nette kleren stond, maar voor hem geen bezwaar en spelde mij het lintje op de borst. Wat er toen gebeurde was 1 van de mooiste momenten in mijn leven, al de cadeaus, bloemen en gelukwensen van de vele mensen waaronder Cardioloog Arthur Sadee namens alle Cardiologen van het Flevoziekenhuis, mijn kinderen en kleinkinderen en de ellenlange felicitatielijn, het was prachtig. Uiteraard werd er van mij verwacht dat ik zou speechen en dat ging mij ondanks het moment gemakkelijk af.

Iedereen was voorzien van een hapje en een drankje, verzorgd door Ruud Bommezijn van het sportcafé, het bleef nog lang gezellig en de gelukkige ik ging met de volleyballers nog een afzakkertje halen in het sportcafé. Rest mij nog een paar namen te noemen die belangrijk voor mij waren tijdens mjjn werkzaamheden bij Heart Beat: Irma Terhaag, Jolanda van de afdeling Fysiotherapie en Arthur Sadee en natuurlijk mijn vrouw Marijke zonder wie dit allemaal niet mogelijk zou zijn geweest en uiteraard John Assmann die dit allemaal mogelijk heeft gemaakt. Verder iedereen bedankt die er die avond bij is geweest, jullie waren werkelijk grandioos, nogmaals dank jullie wel. Het was een onvergetelijke avond.

Hans de Ruiter.